قابل استفاده در: مقاله نویسی و انجام پژوهش های علمی
منابع فارسی: دارد
منابع لاتین: دارد
پیشینه داخلی جدید: دارد
پیشینه خارجی جدید: دارد
نوع فایل: Word قابل ویرایش
تعداد صفحه: 47 صفحه
بعد از پرداخت حق اشتراک فایل شماره 242 را دانلود کنید.
جراحی زیبایی یکی از مسایل مهم در حوزه پزشکی، فرهنگی و در زمره موضوعات مورد بررسی در جامعه شناسی بدن است. مطالعات قبلی نشان داده است که جراحی زیبایی در جامعه ایران، طی سال های اخیر افزایش یافته است و سالیانه 160 میلیارد ریال صرف انجام اعمال زیبایی می شود (مظلوم خراسانی، 1390).
ایران همچنین رتبه اول را از نظر تعداد جراحی های زیبایی انجام شده در جهان دارا می باشد، این جراحی بیشتر برای از میان بردن ناخشنودی افراد از ظاهر خود و در پاره ای از موارد جهت افزایش عزت نفس انجام می شود (قعله بندی و افخم ابراهیمی، 1383).
بدن افراد از تجربه های اجتماعی، به خصوص از هنجارها و ارزش های گروه هایی که به آن تعلق دارند، تأثیر می پذیرد. یکی از جنبه های روان شناختی مورد بررسی در ارتباط با جراحی های زیبایی، تصویر منفی فرد از خود است. ویژگی اصلی آن، عبارت از اشتغال ذهنی فرد با نوعی ناهنجاری جسمی جزیی مرتبط باشد و دلواپسی بیمار در مورد آن افراطی و عذاب آور است. افرادی برای بهبود تصویر ذهنی از ظاهر خود در جستجوی تغییراتی، از طریق رژیم های غذایی، ورزش یا جراحی زیبایی هستند، دامنه تصویر ذهنی منفی و نگرانی از آن بسیار گسترده است و بیشتر افراد جوان را درگیر می کند. بیشترین اشتغال ذهنی مربوط به پوست، مو، بینی، چشم ها، دهان، لب ها، فک و چانه است، اما اشتغال ذهنی ممکن است به طور همزمان مربوط به چندین قسمت بدن باشد (Phillips, 2009).
تصویر بدنی برای اولین بار به وسیله Shilder در سال 1950 با چشم اندازی روان شناسانه، به صورت «تصویری از بدنمان که ما در ذهنمان شکل می دهیم و شیوه هایی که بدن برایمان آشکار می شود» تعریف شده است. این اشتغال ذهنی باعث می شود که افراد، زمان و هزینه زیادی را صرف تغییر در ظاهر خود کنند نارضایتی از تصویر بدنی پیامدهایی چون اضطراب، افسردگی، انزوای اجتماعی، اختلالات روانی، تضعیف خودپنداره و عزت نفس را در پی دارد. فشارهای هنجاری که از سوی چامعه به ویژه جامعه غربی، افراد بسیار نزدیک و رسانه ها به خصوص به زنان تحمیل می شود بر تصویر آنها از بدن خودشان تأثیر می گذارد و این تصویر نامطلوب، موجب به اقدام جراحی زیبایی می شود. به این ترتیب، اگر آنها از بدن خود احساس منفی نداشته باشند و از بدن و ظاهر خود راضی باشند، به احتمال کمتری دست به جراحی زیبایی می زنند (عنایت و مختاری، 1388).
مطالعات قبلی در زمینه تحلیل ارتباط بین تصویر منفی نسبت به بدن خود، بیشتر تمایل به تغییراتی در بدن خود از طریق جراحی زیبایی دارند. از این گذشته، با توجه به این که یکی از ابعاد عزت نفس، میزان احساس رضایت فرد از ویژگی های جسمانی خود است، زنانی که اعتماد به نفس بالایی دارند کمتر تمایل به جراحی زیبایی دارند و از سوی دیگر، زنانی که تصویر منفی از بدن خود دارند، اعتماد به نفس کمتری دارند و سایر مطالعات نشان داده اند که جراحی زیبایی، اثر مثبت و قابل توجهی در اعتماد به نفس، رضایت از خود، هویت خود جسمی، خود خانوادگی و خود اجتماعی دارد (توسلی و مدیری، 1391).
دیگر مطالعات پیگیرانه به برسی اثرات طولانی مدت جراحی های زیبایی پرداخته اند. برای نمونه نشان داده شده است که جراحی های زیبایی پش از دوره های پیگیری چند ساله بر بهبود تصویر فرد از خود و بهبود عزت نفس موثر بوده. و منجر به تغییراتی در وضعیت روانی (افسردگی و عزت نفس) افراد شده است، همچنین در افرادی که اقدام به جراحی بینی می کنند، ارتباط مثبت و معنی داری بین سلامت روانی و تصویر فرد از خود قبل و بعد از جراحی زیبایی وجود دارد (مظلوم خراسانی و همکاران، 1390).
به طور خلاصه، مطالعات قبلی نشان داده اند که جراحی های زیبایی می توانند عامل تغییرات روان شناختی باشند که در زمره این تغییرات، می توان از احساس شایستگی و عزت نفس نام برد. از سوی دیگر، تغییرات روان شناختی (برای نمونه داشتن تصویر منفی فرد از خود) نیز می تواند افراد را به سوی انجام جراحی های زیبایی شوق دهند و یا این که به واسطه جراحی زیبایی کاهش یابند. محققان نشان داده اند که بیشترین بهبود پس از جراحی زیبایی، در مورد رضایت از ظاهر و اعتماد به نفس است. دیگر مطالعات نیز میزان بالایی از بهبود تصویر بدن و بهبود قابل توجهی در کیفیت زندگی و تصویر فرد از خود به دنبال عمل جراحی را گزارش نموده اند (Smith, 2007).
مطالعات انجام شده در داخل کشور نشان داده اند بین افسردگی و ارزیابی از ظاهر بعد از جراحی زیبایی رابطه منفی و همچنین بین سلامت روانی، مشکلات جسمانی و توجه به ظاهر، همبستگی منفی وجود دارد (خواجه صالحی، 1391). پژوهشگران معتقدند که بهبود تصور فرد از ظاهر بعد از جراحی زیبایی، اثر قابل توجهی بر افزایش عزت نفس افراد اقدام کننده به جراحی زیبایی را فراهم می کند.
جراحی، به طور معمول برای کاهش نارضایتی از ظاهر و افزایش عزت نفس صورت می گیرد. جراحی زیبایی، بیشتر برای از بین بردن ناخشنودی افراد از ظاهر خود انجام می شود (Hrabosky et al., 2009). یکی از تبیین های احتمالی برای تأثیر مشاهده شده جراحی زیبایی بر تصویر منفی فرد از خود، این است که افراد داوطلب جراحی زیبایی به طور معمول، ظاهر بیرونی خود را منفی تر از افراد غیر داوطلب ارزیابی و تصور می کنند (Henderson-King, 2005). Crerand and Sarwer (2004)، جراحی زیبایی را به عنوان وسیله ای برای بهبود ظاهر فیزیکی و سلامت روانی گزارش کردند.
ادامه دارد ...
