پژوهش انجام گرفته در خارج از کشور

توماسو و همکاران (2014) در پژوهشی نیمرخ شخصیت و سبک‌های مقابله را در بیماران مبتلا به میگرن با سندرم فیبرومیالژیا را مورد بررسی قرار دادند.

نتایج پژوهش آنها نشان داد که: بیماران مبتلا به سندرم فیبرومیالژیا در فاکتور برون گرایی شخصیت نسبت به سایر بیماران میگرن و افراد گروه کنترل تفاوت معنادار داشتند؛ و در فاکتور گشودگی نسبت به تجربه بیماران مبتلا به میگرن با سندرم فیبرومیالژیا و سایر بیماران میگرن با گروه کنترل تفاوت معنادار وجود داشت؛ و همچنین استفاده از سبک‌های مقابله اجتنابی موجب بدتر شدن بیماری در بیماران مبتلا به میگرن با سندرم فیبرومیالژیا می‌شود.

التروچوف (2014) پژوهشی تحت عنوان «ارتباط بین صفات شخصیتی و تاب آوری در برابر استرس» انجام داد. او در پژوهش خود به این نتیجه دست یافت که: صفات شخصیتی به پیش بینی اینکه چگونه استرس‌ها روی ایمنی روانی اثر می‌گذارد کمک می‌کند.

تورس و همکاران (2013) در پژوهشی به بررسی شخصیت افراد مبتلا به فیبرومیالژیا پرداختند نتایج پژوهش آنها نشان داد که افراد مبتلا به فیبرومیالژیا نمرات بالاتری در روان رنجور خویی و نمرات پایین‌تری را در برون گرایی کسب کردند.

انگل برچت و همکاران (2013) در پژوهشی به بررسی تعامل عملکرد جسمانی و سلامت هیجانی در بیماران آرتریت روماتوئید و نقش مقابله در این بیماری پرداختند. نتایج پژوهش آنها نشان داد که آموزش دادن راهبردهای مقابله نقش کلیدی در کاهش دادن آسیب های عملکرد جسمی و سلامت هیجانی ایفا می‌کند.

انگل برچت و همکاران (2012) پژوهشی تحت عنوان «تأثیر راهبردهای مقابله‌ای در سلامت روانی و جسمانی بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید» انجام دادند. نتایج پژوهش‌های آنها نشان داد که: راهبردهای مقابله‌ای مورد استفاده در بیماران آرتریت روماتوئید وابسته به جنسیت است اما به سن وابسته نیست؛ و استفاده از راهبردهای مقابله‌ای متمرکز بر حل مسئله اثر مقابله را این بیماران بهبود می‌بخشد و همچنین در سلامت روانی و جسمانی بیماران تأثیر می‌گذارد. به طور کلی مقابله باید به عنوان یک عامل مهم در تعیین سلامت کلی بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید در نظر گرفت.

ادامه دارد...

پژوهش انجام گرفته در داخل کشور

داورنیا و همکاران (1393) پژوهشی تحت عنوان «پیش بینی آسیب پذیری در برابر استرس بر اساس حمایت اجتماعی و ویژگی‌های شخصیتی» انجام دادند. نتایج پژوهش آنها نشان داد که: متغیرهای حمایت اجتماعی و ویژگی‌های شخصیتی توانایی پیش بینی آسیب پذیری در برابر استرس را دارند؛ و همچنین نتیجه گیری کردند که برخورد متفاوت فرد با استرس و انتخاب راهبردهای مقابله‌ای افراد با ویژگی‌های شخصیتی آنها قابل توجیه است.

محمد پور و همکاران (1393) در پژوهشی به مقایسه ویژگی‌های شخصیتی بین بیماران مالتیپل اسکلروزیس (MS)و همتایان عادی پرداختند. نتایج پژوهش انها نشان داد که بیماران مبتلا به (MS) ویژگی‌های روان رنجوری خویی و وظیفه شناسی بیشتر و برون گرایی و گشودگی کمتری را در مقایسه با همتایان سالم خود نشان دادند.

پژوهشی که کرمی و همکاران ( 1392) انجام دادند نشان داد که افراد تاب آور انعطاف پذیری بیشتری در مقابل شرایط آسیب زا دارند و خود را در برابر این شرایط حفاظت می‌کنند و در حقیقت تاب آوری بالای فرد را در مقابل مسائل زندگی و استرس‌ها مقاوم می‌کند و به فرد امیدواری بیشتری برای زندگی می‌دهد.

سبحانی شهمیرزادی و همکاران (1392) به مقایسه راهبردهای مقابله‌ای در بیماران مبتلا به سندرم روده تحریک پذیر و افراد غیر مبتلا پرداختند. نتایج پژوهش آنها نشان داد که افراد مبتلا به سندرم روده تحریک پذیر در مقایسه با افراد سالم بیشتر از راهبردهای مقابله‌ای اجتنابی استفاده می‌کنند.

طاهری و همکاران (1391) در پژوهشی به مقایسه ویژگی‌های شخصیتی بیماران مبتلا به نشانگان روده تحریک پذیر، بیماران مبتلا به سایر اختلال‌های گوارشی و افراد بهنجار انجام دادند. نتایج پژوهش‌های آنها نشان داد که: میانگین نمرات عامل نورزگرایی در بیماران مبتلا به نشانگان روده‌ی تحریک پذیر و بیماران مبتلا به سایر اختلال‌های گوارشی بیشتر از افراد بهنجار است در حالی که میانگین نمرات افراد بهنجار در عامل برون گرایی بیشتر از بیماران مبتلا به نشانگان روده‌ی تحریک پذیر و بیماران مبتلا به سایر اختلال‌های گوارشی بود. در عامل‌های گشودگی، نرم خویی و وظیفه شناسی تفاوت بین گروه‌ها معنادار نبود.

کیخاونی و همکاران (1391 ) در پژوهش خود به این نتیجه رسیدند که بین تاب آوری و سلامت روان رابطه معنا داری وجود دارد و پژوهش‌های آن ها نشان داد که افراد داری تاب آوری بالا در شرایط استرس زا در موقعیت‌های ناگوار سلامت روان شناختی خود را حفظ می‌نمایند و دارای سازگاری روان‌شناختی هستند.

ادامه دارد...