موارد استفاده : تحقیق و آموزش
منابع فارسی: دارد
منابع لاتین: دارد
پیشینه داخلی جدید: دارد
پیشینه خارجی جدید: دارد
نوع فایل: Word قابل ویرایش
تعداد صفحه: 59 صفحه
شماره فایل : 355 mg

از آنجا كه فرایند توانمندسازی به مدت زمان زیادی نیاز دارد و مدیران ارشد نمی‌توانند آثار مثبت آن را بلافاصله ببینند، بنابراین آنان به شیوه‌هایی نیاز دارند تا براساس آنها ارزیابی كنند آیا برنامه‌های توانمندسازی در مسیر صحیح خود حركت می‌كنند یا نه؟ یكی از شیوه‌های بررسی، رفتاری است كه افراد توانمندشده در مقایسه با افراد توانمندنشده از خود به نمایش می‌گذارند. در جدول2-1- به این ویژگی‌های رفتاری اشاره می‌شود: (عابسی، ابطحی، 86، ص95) ویژگی‌های كاركنان توانمند ویژگی‌های كاركنان توانمندنشده 1) در موقعیت‌های مبهم دارای ابتکار عمل هستند و مشکلات را به شیوه‌ای تعریف می‌کنند که قادر به تجزیه و تحلیل بهتر و دستیابی به تصمیمات بیشتر باشند.

2) قادرند در موقعیت‌های مبهم از قبیل زمانی که شکایات مشتریان و یا تهدیدهای رقابتی افزایش می‌یابد، فرصت‌ها را تشخیص دهند. 3) قادر به، به‌کارکیری مهارت‌های فکری مهم از قبیل آشکار ساختن و آزمون مفروضات و ارزیابی دلایل ارائه شده هستند.

همچنین قادرند در مورد اینکه تصمیمات و اقدامات‌شان در چارچوب اهداف مشترک است، دلایل محکمی بیاورند. 4- بر روی فرصت‌های کار کرده و آنها را مورد شناسایی قرار می‌دهند تا بتوانند بدین طریق فعالیت‌ها، مستندات، سیستم‌های ارتباطی و اطلاعاتی را نظامند و مشکلات را نظام‌مند شناسایی و رفع کرده، و در نهایت نظام‌هایی را که قادر نیستند چیزی بر ارزش مشتری بیافزایند، اصلاح و یا از رده خارج کنند. 5- در تلاشند از طریق کاهش هزینه‌ها و یافتن فرصت‌هایی برای سرمایه‌گذاری در زمینه‌های جدید (ازقبیل فرایند بهبود و فناوری پیشرفته) منابع را بهینه کنند. 6- دارای اعتماد به نفس بوده و فکر می‌کنند مستعد، خلاق و مورد اعتمادند.

7- احساس می‌کنند خودشان به خوبی قادرند در خصوص زمان و چگونگی انجام وظایف‌شان تصمیم‌گیری کنند. 8- هم در گروه‌های وظیفه‌ای و هم در درون گروه‌های چندوظیفه‌ای قادر به اجماع نظر برای تصمیمات و اقدامات هستند. 1) منتظر هستند تا مافوق تصمیم‌ بگیرد چه کسی در اختیار رسیدگی به مشکل را دارد و در برابر آن مسئول است. به عبارتی همواره منتظر کسب تکلیف هستند. 2) قادرند با مشکلات به طور کارآمد برخورد کنند، اما نمی‌توانند فرصت‌های محتمل را تشخیص دهند.

3) اطلاعات، ادله و نتیجه‌گیری‌های سایرین به ویژه افراد صاحب نفوذ را به سرعت و بدون انجام بررسی‌های لازم می‌پذیرند. در مورد اطلاعاتی که در اختیار دارند، بحث می‌کنند اما هرگز قادر نیستند از این اطلاعات در راستای اهداف مشترک استفاده کنند. 4- بر بهبود فردی یا اثربخشی تیمی تمرکز دارند؛ اما قادر به درک مشکلاتی نیستند که فراتر از گروه هستند. قادر به ارائه راه‌حل‌های یک بار مصرف هستند، اما برای سیستماتیک کردن آنها با مشکل مواجه می‌شوند. به شدت متکی به سیستم‌های موجود بوده حتی اگر این سیستم‌ها کارایی خود را دست داده باشند. 5- تنها زمانی توجه خود را به مسئله منابع معطوف می‌دارند که از سوی افراد صاحب اختیار موظف به انجام آن شوند.

6- فاقد اعتماد به نفس بوده و فکر می‌کنند فاقد استعدادها و خلاقیت‌های لازمند و دیگران به آنها اعتمادی ندارند. 7- احساس می‌کنند در انتخاب چگونگی انجام دادن کارهایشان ناتوانند. 8- انتظار دارند تلاش‌هایی در جهت دستیابی به اجماع نظر صورت گیرد، اما اگر در این خصوص با شکست مواجه شوند، به اختیارات سلسله مراتبی متوسل می‌شوند. جدول2-1 نشانه‌های توانمندسازی(ابطحی و عابسی، 1386، صص95-94)

ادامه مقاله به طور کامل در فایل اصلی موجود است.