حساسیت زدایی از طریق حرکت چشم و پردازش مجدد دارای هشت مرحله ای می باشد. این رویکرد انسجامی از جنبه های مهم انواع زیادی از درمانها همچون روانپویشی، شناختی، رفتاری و تعاملی است.
مراحل درمان EMDR: حساسیت زدایی از طریق حرکت چشم و پردازش مجدد دارای هشت مرحله ای می باشد. این رویکرد انسجامی از جنبه های مهم انواع زیادی از درمانها همچون روانپویشی، شناختی، رفتاری و تعاملی است. این هشت مرحله شامل تاریخچه مراجع و طرح درمان، آماده سازی، ارزیابی، حساسیت زدایی، کارگذاری، بررسی بدن، انسداد و ارزیابی مجدد است(شاپیرو و سیلک فارست، بی تا؛ ترجمه هاشمیان و همکاران، 1379). هدف از کاربرد حساسیت زدایی از طرق حرکت چشم و پردازش مجدد با فرد سوءمصرف کننده مواد، پردازش و تاثیر گذاردن بر هیجانات منفی وی می باشد که منجر به مصرف دائمی مواد گردیده است.
اکثر سوءمصرف کنندگان الکل و دارو، احساس می کنند که آنها افراد شایسته ای نیستند و یا هیچ جمعی آنها را پذیرا نیست، چرا که بخاطر حرکت در مسیری ناصحیح، از دیگران متفاوت می باشند. مراحل دوازده گانه درمانی، می تواند به آنها تکیه گاهی حمایتی دهد و آنها بدین ترتیب تجدید قوا می نمایند. الکل یا داروها مشکل نیست؛ بلکه اینها نشانه هستند(شاپیرو و سیلک فارست، بی تا؛ ترجمه هاشمیان و همکاران، 1379).
بسیاری از معتادینی که همواره پس از ترک به اعتیاد روی می آورند، زندگی پر از تهدیدی را در طول مدت عمرشان تجربه یا حادثه ای که آنها را به یاد زندگی تهدید آمیز می اندازد، مشاهده کرده اند. هشتاد درصد از افرادی را که بدلیل بازگشت پی در پی به اعتیاد، مورد درمان قرار داده بود، قادر بودند پس از حساسیت زدایی از طریق حرکت چشم و پردازش مجدد، بدنشان را از مواد پاک و از حالت اعتیاد بیرون بیابند و این حالت را حفظ نمایند. تنها افرادی پس از درمان حساسیت زدایی از طریق حرکت چشم و پردازش مجدد، دوباره به اعتیاد روی آوردند که کماکان از آمفتادین یا داروهای مشابه آن استفاده می نمودند. طبق پژوهش اخیر، این یافته ممکن است با نابهنجاری سوخت و ساز قشر مخ حدقه ای در ارتباط باشد و از پردازش اطلاعاتی که بطور فعالانه در حال انجام است، جلوگیری نماید(شاپیرو و سیلک فارست، بی تا؛ ترجمه هاشمیان و همکاران، 1379).
مرحله دوم درمان حساسیت زدایی از طریق حرکت چشم و پردازش مجدد آماده سازی است؛ سرانجام متخصص بالینی گونه ای از فنون آرمیدگی را به مراجعین یاد می دهد تا آنها از این فنون جهت آرام کردن خود در رویاروی با هر اختلال عاطفی که ممکن است در خلال یا بعد از یک جلسه بروز کند استفاده کنند. نخست آگاهی نسبت به مسئله ای که در گذشته بوده و ایجاد آشفتگی کرده و در حال حاضر با اجرای حرکات چشم به ذهن باز می گردد و دوم این حقیقت که مراجعین در زمان درمان در امان هستند. ارزیابی سومین مرحله درمان حساسیت زدایی از طریق حرکت چشم و پردازش مجدد است که در خلال آن متخصص بالینی جنبه های از موضوع مورد نظر را جهت پردازش مشخص می کند.
قدم نخست بر دوش مراجع است تا تصویر یا صحنه بخصوصی را از حادثه هدف (که در خلال مرحله اول مشخص شده) که بهترین بازنمایی خاطره مورد نظر است را انتخاب کند. باورهای منفی بازتابی هستند از عواطف اختلال زا که به کلام در می آیند. سپس مراجع یک عبارت را در خطاب به خود که ترجیح می دهد آنرا باور داشته باشد بر می گزیند. این عبارت باید در برگیرنده یک احساس کنترل درونی باشد مانند "من شخصی مفید هستم"(شاپیرو و سیلک فارست، بی تا؛ ترجمه هاشمیان و همکاران، 1379).
مرحله چهارم حساسیت زدایی نامیده می شود بخاطر اینکه بر عواطف اختلال زا و احساساتی که با مقیاس بخشهای ذهنی اختلال اندازه گیری شده اند تمرکز می کند. ما ماشین نیستیم و نباید انتظار داشته باشیم مردم حتی آنهایی که با حساسیت زدایی از طریق حرکت چشم و پردازش مجدد درمان شده اند ابداً واکنشی به موضوع غم انگیزی که تجربه کرده اند نداشته باشند. باورهای منفی ما در مورد خودمان اغلب پس مانده های نامناسبی از خودِ آسیب روانی هستند(شاپیرو و سیلک فارست، بی تا؛ ترجمه هاشمیان و همکاران، 1379).
مرحله پنجم درمان حساسیت زدایی از طریق حرکت چشم و پردازش مجدد کارگذاری نامیده می شود. خوشبختانه حساسیت زدایی از طریق حرکت چشم و پردازش مجدد نمی توانند احساسات منفی مناسب فرد را کنار بیاندازد، همچنین نمی تواند مردم را به باور مثبتی که مناسب نیست متقاعد سازد(شاپیرو و سیلک فارست، بی تا؛ ترجمه هاشمیان و همکاران، 1379).
ارزیابی صدها جلسه حساسیت زدایی از طریق حرکت چشم و پردازش مجدد نشان داده که مقاومتی جسمانی نسبت به افکار حل نشده وجود دارد. این یافته بوسیله مطالعات مستقل در مورد حافظه حمایت شده، این مطالعات نشان داده اند وقتیکه شخص تاثیری منفی از آسیب روانی می پذیرند اطلاعات مربوط به حادثه آسیب زا در حافظه حرکتی (یا سیستمهای بدن) ذخیره شده تا اینکه در حافظه بیانی، و شخص عواطف منفی و احساسات جسمانی حادثه اصلی را حفظ می کند. اما وقتیکه این اطلاعات پردازش شدند می توانند به حافظه بیانی منتقل شوند و احساسات جسمانی و عواطف منفی مرتبط با این اطلاعات ناپدید می شوند. بنابراین یک جلسه درمانی حساسیت زدایی از طریق حرکت چشم و پردازش مجدد کامل در نظر گرفته نمی شوند تا اینکه مراجع بتواند تصویر حادثه اصلی مورد هدف را بدون هیچ احساس تنش بدنی به ذهن بیاورد. باورهای مثبت نسبت به خود مهم هستند اما باید در سطحی عقلانی پذیرفته شوند(شاپیرو و سیلک فارست، بی تا؛ ترجمه هاشمیان و همکاران، 1379).
هفتمین مرحله درمانی حساسیت زدایی از طریق حرکت چشم و پردازش مجدد انسداد نامیده می شود. آخرین مرحله درمان حساسیت زدایی از طریق حرکت چشم و پردازش مجدد ارزیابی مجدد نامیده می شود. اما مهم است که هشت مرحله درمان را کامل کنیم، مثل استفاده از آنتی بیوتیک می ماند که بیمار باید تمام قرص هایش را استفاده کند تا درمان کامل شود(شاپیرو و سیلک فارست، بی تا؛ ترجمه هاشمیان و همکاران، 1379).
