در رویکرد هیپنوتیزم درمانی جدید، از همه تکنیک ها و رویکردها برای اهداف درمانی استفاده به عمل می آید. این رویکرد اصطلاحا گلچین تکنیک ها لقب دارد، به این معنا که برای اهداف درمانی و با توجه به نوع مشکل از رویکرد های درمانی مختلف استفاده می شود .
در رویکرد هیپنوتیزم درمانی جدید، از همه تکنیک ها و رویکردها برای اهداف درمانی استفاده به عمل می آید. این رویکرد اصطلاحا گلچین تکنیک ها لقب دارد، به این معنا که برای اهداف درمانی و با توجه به نوع مشکل از رویکرد های درمانی مختلف استفاده می شود(دارابی، 1382).
آرااز مدل جدید هیپنوتیزم را مطرح کرد. آنچه مهم است اینکه بسیاری از اصول هیپنوتیزم و ایجاد خلسه بین رویکرد های گوناگون مشترک است. به عنوان مثال لزوم توافق و همکاری درمانجو و استفاده از تمرکز و تصویر سازی ذهنی در همه الگو ها به نوعی وجود دارد اما روش و نحوه استفاده از آنها در مواردی متفاوت است(دارابی، 1382).
2-1-5 مداخلات هیپنوتیزمی امروزه هیپنوتیزم کاربرد های گسترده ای پیدا کرده است؛ از طب رفتاری گرفته تا زودن خاطرات دردناک و کاهش نشانه های موجود در روان درمانی ها. اولین مرحله در هیپنوتیزم، سنجش است؛ سنجش مناسب بودن یا نبودن هیپنوتیزم برای مراجع و مشکلش که با مصاحبه یا ارزیابی جامع تر انجام می شود. از آنجا که شواهد نشان می دهند هیپنوتیزم در درمان افرادی موثرتر است که مهارت خاصی در هیپنوتیزم شدن دارند، مقیاس هایی برای اندازه گیری قابلیت هیپنوتیزم شدن افراد تهیه شده است. یکی از این مقیاس ها،، مقیاس حساسیت هیپنوتیزمی استنفورد است(تاد و بوهارت، بی تا؛ ترجمه فیروز بخت، 1392).
هیپنوتیزم کنندگان نیز مثل سایر درمانگرها باید با مراجع خویش به تفاهم برسند و اصول و منطق هیپنوتیزم را برای آنان شرح دهند. همچنین باید راه های دیگر مداخله را به مراجعان در میان گذارند و در مورد طرح درمان و نحوه ارزیابی آن با مراجعان به توافق برسند. در این مراحل مراجعان باید نگرش مثبتی نسبت به هیپنوتیزم پیدا کنند و از اضطراب آنان کاسته شود. همچنین مراجع باید حس کند همه چیز تحت کنترل اوست و امیدوار باشد تغییر خواهد کرد(تاد و بوهارت، بی تا؛ ترجمه فیروز بخت، 1392).
فنون هیپنوتیزم به دو نوع مستقیم و غیر مستقیم تقسیم می شوند. تلقین های هیپنوتیزمی غیر مستقیم بدون هر گونه اشاره صریحی به هیپنوتیزم، تلقین پذیری افراد را بالا می برد. این نوع تلقین ها در مورد مراجعانی که خیلی مقاومت می کنند و اصرار دارند که هر گز هیپنوتیزم نمی شوند موثر است اما دستورات تلقین های مستقیم همان دستورات مشهورند که همگی آنها را می دانیم: به فلان جا خیره شو؛ چشمانت را ببند؛ روی فلان موضوع تمرکز کن و از این قبیل موارد(تاد و بوهارت، بی تا؛ ترجمه فیروز بخت، 1392).
هیپنوتیزم کاربرد های متعددی دارد؛ برای مثال وقتی درمان های پزشکی جواب نمی دهند از هیپنوتیزم برای درمان درد مزمن استفاده می کنند. ابتدا با آرامشی که ایجاد می شود درد را کنترل می کنند و سپس به مراجع تلقین می کنند تا واکنش های جدیدی را در برابر درد نشان دهد. با این روش اگر نتوان درد را به طور کامل رفع کرد حداقل می توان از شدت ان کاست یا آن را به نقطه ای قابل تحمل تر هدایت کرد(تاد و بوهارت، بی تا؛ ترجمه فیروز بخت، 1392).
هیپنوتیزم به عنوان یک فن رفتاری کمک می کند نشانه ها حذف شوند (مثل ترس های شدید، تیک ها، اضطراب، دردر مزمن، دفع غیر ارادی ادرار و دندان قروچه در خواب).جدای از رفع نشانه ها از هیپنوتیزم برای کنترل یا تغییر رفتار های مسئله سازی چون سیگار کشیدن، پرخوری، مصرف مواد مخدر یا قمار بازی(تاد و بوهارت،بی تا؛ ترجمه فیروز بخت، 1392)؛ و همچنین در تدخین، فوبی ها، اضطراب، علائم تبدیل و درد مزمن(سادوک و سادوک، 1938، ترجمه پور افکاری، 1390) استفاده می شود.
هیپنوتیزم همچنین در کار روان درمانی هم کمک کننده است، به خصوص در درمان اختلال استرس پس از سانحه؛ برای باز گردانی حافظه مورد استفاده قرار گرفته است(سادوک و سادوک، 1938، ترجمه پور افکاری، 1390).
مداخله مورد استفاده ممکن است دستور مستقیم برای توقف رفتار مشکل ساز، استفاده از تجسم هدایت شده برای افزایش رفتارهای مطلوب و تلقین هایی باشد که مراجع را وادار می کنند دیگر احساس نکند آن رفتار را می خواهد انجام دهد و احساس کند به کمک رفتارها و افکار تلقین شده می تواند به راحتی خودش راکنترل کند و رفتار دیگری را انجام دهد(تاد و بوهارت، بی تا؛ ترجمه فیروز بخت، 1392).
2-1-6 هیپنوتراپی اختلالات عادات شاید هیپنوتیزم مطلوب ترین درمان اختلالات عاداتی، چون پرخوری و استعمال دخانیات باشد به نظر می رسد جاذبه هیپنوتیزم برای این گونه مسائل، مشکل ناشی از درک این قضیه باشد که هیپنوتیزم راهی برای درمانی بی درد برای درمان اینگونه اختلالات است(گلدن، و همکاران، بی تا؛ ترجمه نریمانی و شافعی مقدم، 1380).
هیپنوتیزم شناختی-رفتاری که نشانگر یکپارچگی تکنیک های هیپنوتیزمی و درمان شناختی-رفتاری است، در غلبه بر اعتیاد به سیگار نتایج امید بخشی را نشان داده است. گلدن و فرید برگ(1986) با به کار بردن چندین نمونه از مورد پژوهشی دریافتند که 8 نفر از 12 نفر درمانجو(67 درصد) حداقل به مدت 4 هفته بعد از اتمام هیپنوتیزم درمانی رفتاریرشناختی که چهار جلسه ای بوده سیگار کشیدن را ترک کردند( به نقل از گلدن، و همکاران، بی تا؛ ترجمه نریمانی و شافعی مقدم، 1380).
در استفاده از هیپنوتیزم برای اختلالات عادت، تاکید بر کمک درمانجو جهت تغییر رفتار و الگوهای فکری او می باشد که منجر به اعتیاد شده و یا در ادامه یافتن اعتیاد او نقش دارند. درمان هایی که برای این گونه اختلالات عادت به کار برده می شود شامل، خود باز بینی، باز سازی شناختی، تمرین ذهنی و توقف افکار و خود هیپنوتیزم است(گلدن، و همکاران، بی تا؛ ترجمه نریمانی و شافعی مقدم، 1380).
