قابل استفاده در: مقاله نویسی و انجام پژوهش های علمی
منابع فارسی: دارد
منابع لاتین: دارد
پیشینه داخلی جدید: دارد
پیشینه خارجی جدید: دارد
نوع فایل: Word قابل ویرایش
تعداد صفحه: 28 صفحه
بعد از پرداخت حق اشتراک فایل شماره 328 را دانلود کنید.
آنچه ما فكر ميكنيم يك انعكاس آیینه وار از گونهای است كه ديگران ما را ميبينند. اين موضوع وقتي اهميت مييابد كه كودك را كه در حال تشكيل و توسعه از خود است، در نظر آوريم. در اين زمان، آنان دست به عملي ميزنند كه با خودپنداره يا تصور از خودشان، هماهنگ است و منتظر بازخورد افرادي ميشوند كه اين تصور از خود را در آنها به وجود آوردهاند (غالباً شخصيتهاي معتبري چون والدين، مربي و معلم) و چون به همان صورت اوليه بازخورد دريافت میکنند، همان طور كه قبلاً فكر ميكردند عمل نيز میکنند.
مثلاً كودكي كه والدينش او را بي مهارت ميدانند از ترس انجام عملي اشتباه، در موقعيت بعدي نيز دچار بي مهارتي ميشود و بعد كودك به اين نتيجه ميرسد كه واقعاً بي مهارت است. اين فرايند را تحت عنوان «پيشگويي خودكامبخش » نامیدهاند (پپ و مك هال، 1988، به نقل از فتحي آشتياني، 1374، ص 19).
جورج هربرت ميد براي آنكه نشان دهد موجود انساني حتي در پويش روابط اجتماعي داراي يك خود است، اين موضوع را مطرح ميكند كه انسان در عين فعاليت ميتواند تحت تأثیر اعمال خود واقع گردد. انسان همانطور كه ميتواند در برابر ديگران عمل كند، در برابر خود نيز قادر به عمل است. او براي تقويت روحيه خود تلاش ميكند، براي خود هدف تعيين ميكند. ميد توانايي انسان براي عمل كردن در برابر خود را به عنوان ساز و كار اصلي كه توسط آن، با دنياي خود روبهرو ميشود و با آن ارتباط برقرار ميكند، در نظر ميگيرد.
اين ساز و كار او را قادر ميسازد كه چيزهاي پيرامون را براي خود معني كند و اعمال خود را بر اساس آن معاني هدايت كند. آنچه انسان نسبت به آن آگاهي دارد، همان چيزي است كه در حال معني كردن آن براي خود است. فرايند معني سازي: زندگي آگاهانه انسان يك جريان مستمر معني سازي است يعني نمادي ساختن چيزهايي كه با آنها سروکار پيدا كرده و آنها را معنا نموده است. فرد براي شكل دادن به عملي كه قصد انجام آن را دارد، صورتهاي مختلفي را در نظر ميگيرد و اهميت آنها را ارزيابي و سپس عمل خود را هدايت ميكند.
پويش شکلدهی به عمل، در جريان معني سازي و يا به كار گرفتن ذهن براي تعريف آن، با آنچه كه خود يا من ناميده ميشود، متفاوت است. مفهوم «معني سازي براي خود» يك فرايند ارتباطي پويا است كه در آن فرد چيزها را ثبت و سپس ارزيابي ميكند و براي آنها يك معني و مفهوم قائل شده، تصميم ميگيرد و بر مبناي آن عمل ميكند.
بنابراين فرايند معني سازي مستقلاً وجود دارد و در حين اين پويش است كه انسان به عمل خود شكل ميدهد. بهعلاوه به نظر ميد شکلگیری عمل فردي از خلال فرايند معني سازي براي خود، هميشه در يك بستر اجتماعي صورت ميگيرد (پپ و مك هال، 1988، به نقل از فتحي آشتياني، 1374، ص 19).
ادامه دارد ...
