قابل استفاده در: مقاله نویسی و انجام پژوهش های علمی
منابع فارسی: دارد
منابع لاتین: دارد
پیشینه داخلی جدید: دارد
پیشینه خارجی جدید: دارد
نوع فایل: Word قابل ویرایش
تعداد صفحه: 70 صفحه
بعد از پرداخت حق اشتراک فایل شماره 247 را دانلود کنید.
-نظریه های شناختی – رفتاری اغلب بر این فرض استوار هستند که مراجعان توانایی آن را دارند که به شیوه های متناسب با موقعیت بیندیشند و عمل کنند اما به دلیل درک یا انتظاراتشان ازموقعیت، به گونه دیگری رفتار می کنند. تأکید این نظریه ها برتعلیم و مهارت های شناختی یا برای اصلاح فرایند شناختی است (اسپنس به نقل از رفیع نیا، 1379).
شناخت درمانی به افراد کمک می کند تا ازتفسیر افکار خودکار آگاهی یایند. (بک، شاو وامری ، 1976).
درمان شناختی- رفتاری تلفیقی از رویکردهای شناختی – رفتاری است. در این شیوه درمانی به بیمار کمک می شود که نا استواری تفکر تحریف شده خود را که به رفتار ناکار آمد خود را تغییر دهد از بحثهای منظم و تکالیف رفتاری دقیقاً سازمان یافته ای استفاده می شود. در جنبه هایی از درمان تأکید عمدتاً رفتاری و در جنبه های دیگر شناختی است (سالکوسکیس ، 1987، به نقل از عباسی، 1379).
درمان شناختی – رفتاری هم در قالب رفتاری و هم در چارچوب روانشناختی است و نکات قوت دو رویکرد در رفتار درمانی و شناختی درمانی – یعنی عینی گرایی، ارزیابی و سنجش از یک سوی و دخالت دادن نقش حافظه در بازسازی و تغییر اطلاعات از سوی دیگرگرد آمدند و به صورت یک رویکرد دانش کاربردی در آمدند. این رویکرد، نظریه ها و نگرشهای نسبتاً متفاوتی را در خود جای داده است. شاید بتوان گفت که تنها وجه مشترک آنها توجه به نقش واسطه مند فرایندهای شناختی در پردازش اطلاعات و بروز واکنشهای فرد به محرکها باشد اما در هر صورت از اصطلاحات و مفاهیمی استفاده می کنند که به نحوی در چارچوب رفتاری معنی پیدا می کنند و قابل ارزیابی و سنجش تلقی می شوند (هاوتون ، 1380).
نظریه های آرام سازی آرام سازی (ریلکسیشن؛ relaxation) تدریجی، به وسیله دکتر ادموند جاکوبسون در سال 1938 ابداع شد. آرام سازی عضلانی، حالتی متضاد با اضطراب است و وقتی عضلات شل شدند اضطراب کاهش می یابد. در این روش، ابتدا فرد یک سری از عضلات خاص را با حد ممکن سفت می کند، به طور یکه در آنها احساس کشش نماید. سپس تا حد ممکن عضلات را شل می کند و بر روی احساس آرام سازی متمرکز می شود. به فرد آموزش داده می شود که فرق میان احساس ریلکس شدن و کشیدگی را تشخیص دهد. این الگوی شل و سفت کردن گروه های عضلات از یک قسمت بدن، مثل دست، شروع و به طور منظم و قرینه در سراسر بدن تکرار می شود. وقتی این شیوه تمرین شود و در برنامه ی زندگی فرد قرار گیرد می تواند در خنثی سازی بعضی از اثرات پاسخ به استرس مؤثر باشد.
پاپن (1988) بخش مهمی از مطالعاتش را در خصوص نظریه های آرام سازی اختصاص داده است اگر چه وی نیز اذعان دارد که اکثر نظریه های آرام سازی به مکانیسم های فیزیولوژیک متوسل می شوند اما در یک تقسیم بندی، آن ها را به نظریه های تک وجهی، دو وجهی و چند وجهی تقسیم کرده است زیرا تعدادی از نظریه ها فرض می کنند که آرام سازی یک وضعیت یا حالت منفرد است، در حالی که نظریه های دیگر، آرام سازی را یک حالت یا وضعیت دارای دو یا بیش از دو بعد در نظر می گیرند (روشن و یعقوبی، 1381).
نظریه های تک وجهی
در این خصوص جاکوبسن آرام سازی پیش رونده ، را به وجود آورد که اساسی ترین وعمومی ترین روش های آموزشی است. او روش های ارزیابی الکترومیوگرافیک را مطرح نمود، نظریه وی را می توان عضلانی نامید. جاکوبسن آرام سازی را به عنوان سکون فعالیت عضلانی تعریف کرده است به گونه ای که از طریق الکترومیوگراف می توان آن را سنجید. علاوه بر این سنجش پیرامونی او در سطح شناختی یک برونداد عصبی - حرکتی کاهش یافته و یک درونداد درون تحریکی کاهش یافته را مطرح ساخت و از آن به عنوان تأخیر زیاد بازتاب های نخاعی، هنگامی که شخص آرمیده است، را مطرح ساخت.
به نظر او در نتیجه کاهش فعالیت اعصاب آوران وابران در نظام اسکلتی – حرکتی برانگیختگی سیستم خودمختار و قشر مخ کاهش می یابد که درنظر گرفتن این داده های خود مختار و فیزیولوژیک، وجود همبستگی میان این سیستم ها را امکان پذیر می سازد بنابراین آرامش عضلانی – عصبی می تواند تأثیرات سودمندی بر اختلالات متعدد فیزیولوژیک روان نژندانه و هیجانی که ساختارهای قشری و خودمختاری را درگیر می سازند (روشن، یعقوبی، 1381).
ادامه دارد ...
