قابل استفاده در: مقاله نویسی و انجام پژوهش های علمی
منابع فارسی: دارد
منابع لاتین: دارد
پیشینه داخلی جدید: دارد
پیشینه خارجی جدید: دارد
نوع فایل: Word قابل ویرایش
تعداد صفحه: 56 صفحه
بعد از پرداخت حق اشتراک فایل شماره 237 را دانلود کنید.

بیماری دیابت به چهار دسته کلینیکی تقسیم بندی می شود: (1) دیابت نوع 1، (2) دیابت نوع 2، (3) دیابت حاملگی، (4) سایر انواع دیابت

دیابت نوع 1: در دیابت نوع 1 غده پانکراس یا لوزالعمده توانایی تولید انسولین را ندارد و این ماده باید حداقل روزی یک بار از طریق تزریق وارد بدن گردد. به این حالت دیابت وابسته به انسولین نیز گفته می شود و بیشتر در کودکان و نوجوانان دیده می شود. کمتر از 10 درصد دیابت ها را دیابت نوع 1 تشکیل می دهد (شهشهان، 1381).

دیابت نوع 2: در دیابت نوع 2 غده ی لوزالعمده انسولین تولید می کند اما یا مقدار آن ناکافی است و یا بدن نسبت به آن مقاوم می باشد. اضافه وزن از جمله عواملی است که بدن را به انسولین مقاوم می کند. این نوع دیابت در افراد مسن (بالای 30 سال) دیده می شود. دیابت نوع 2 با رژیم غذایی مناسب، ورزش و در صورت لزوم مصرف قرص کنترل می شود. در بعضی موارد که لوزالمعده بیش از اندازه تنبل می شود، فرد مبتلا به دیابت نوع 2 نیز ممکن است به تزریق انسولین نیاز پیدا کند. حدود 90 درصد دیابت ها را دیابت نوع 2 تشکیل می دهد. نکته مشترک این دو نوع دیابت این است که قند خون بالا می رود که اصطلاحاً به آن هیپرگلیسمی می گویند. اگر قند خون سالهای متمادی بالا بماند، عوارض بعدی دیابت پدید می آیند. افراد دیابتی بیمار نیستند. بلکه تنها شرایطی بر بدن حاکم است که نیاز به مراقبت دارند و این افراد می توانند یک زندگی عادی داشته باشند (کریمی، 1381). دیابت انواع گوناگونی دارد که با روش های متفاوتی نیز درمان می شوند. جوانان و برخی از بزرگسالانِ لاغر زمانی به دیابت مبتلا می شوند که به طور معمولی بدن آنها توانایی تولید انسولین را از دست بدهد. اما در سالمندان ممکن است با وجود آنکه انسولین به مقدار کافی یا حتی زیاد در خون وجود داشته باشد، باز هم قند خون بالا باشد. باید توجه داشت که برای افراد دیابتی، روش های درمانی مختلفی وجود دارد. هرشخص مبتلا دارای نیازهای دارویی متفاوت، علایق گوناگون و روش های زندگی مختلفی است. بنابراین باید برای هر شخص، بر اساس نیازهای خاص او، یک برنامه درمانی اختصاصی دیابت طراحی شود. مدت هاست که هر دو نوع دیابت شناخته شده است. اگر چه هر دوی آنها دارای مشکل مشترکی هستند، یعنی ناتوانی بدن در مصرف صحیح غذا؛ اما برای فهم بهتر علل ایجاد هر کدام، به این دو نوع دیابت نام های جداگانه ای داده شده است.

دیابت نوع یک، اغلب به طور ناگهانی در کودکان یا نوجوانان با علایم تشنگی بیش از حد، تکرر ادرار، خستگی و اشتهای زیاد ظاهر می شود. به ندرت بعضی از کودکان دیابتی این علایم را بیش از سه یا چهار هفته قبل از تشخیص دیابت بروز می دهند. این بیماران ممکن است وقتی برای اولین بار به پزشک مراجعه می کنند، درد شکم داشته باشند و استفراغ کنند که گهگاه با سایر بیماری ها اشتباه گرفته شود. ولی آزمایش های دقیق تر، این نوع بیماری را به اثبات می رساند. در حالی که دیابت نوع دو، علایم متفاوتی دارد. در بسیاری از افراد سابقه وجود قند در ادرار دیده شده و میزان قند خون نیز به تدریج و طی ماهها و حتی سال ها بالا رفته است. دیابت در افراد مسن اغلب با یک معاینه ساده یا به هنگام پذیرش در بیمارستان به خاطر بیماری دیگری شناسایی می شود. شروع این نوع دیابت معمولاً علایم بالینی خاصی ندارد. مشکلاتی که روزانه افراد مبتلا به دیابت نوع یک با آن مواجه هستند، کاملاً با مشکلات مبتلایان به دیابت نوع دو متفاوت است. افراد مبتلا به دیابت نوع یک احتمال دارد که به طور ناگهانی با عوارض ناشی از کاهش شدید قند خون (واکنش انسولین) یا افزایش شدید آن (کتواسیدوز) مواجه شوند. این عوارض جدی باید به سرعت درمان شوند.

در حالی که این دو حالت در مبتلایان به دیابت نوع دو به ندرت دیده می شود. مشکلاتی که به تدریج و طی سال ها در مبتلایان به دیابت نوع یک و دو بروز می کند نیز متفاوت است. در افراد مبتلا به دیابت نوع یک، معمولاً تخریب تدریجی مویرگ ها در چشم ها و کلیه ها مشاهده می شود در حالی که افراد مبتلا به دیابت نوع دو بیشتر مستعد تخریب رگ های بزرگ هستند که موجب بروز مشکلاتی در گردش خون، سکته و بیماری های قلبی می شود. دیابت بارداری: در دوران بارداری مقدارتولید انسولین از پانکرانس زنان بار دار به طور نرمال افزایش می یابد و این به علت ترشح هورمون های جفت در طول دوران بار داری است که باعث شده انسولین نرمال بدن برای کنترل قند خون با مشکل مواجه شود و نیاز به انسولین بیشتری برای مقابله با این هورمون باشد. اگر بدن یک زن قادر به تولید انسولین کافی نباشد سبب افزایش قند خون در ماه های بعدی بار داری می شود. خانم هایی که مبتلا به دیابت بار داری هستند، با احتمال 50% در 20 سال آینده دچار دیابت آشکار خواهند شد. که در صورت شدت بیشتر دیابت بار داری، نیاز به انسولین جهت درمان بوده، سن کمتر بار داری در زمان تشخیص دیابت، این خطر را افزایش می دهد (اردکانی، 1384).

عوامل خطر دیابت نوع 2

-سابقه فامیلی دیابت (والدین، خواهر، برادر و. . . ). -چاقی (20 درصد وزن ایده آل یا نمایه توده بدنی مساوی یا بزرگتر از 27 کیلوگرم) -سن 45 سال و بالاتر -نژاد (آفریقایی- آمریکایی، اسپانیایی- آمریکای، آسیایی- آمریکایی، جزایر ایسلند) -تاریخچه دیابت بار داری یا تولد نوزادی با وزن بیش از 5/4 کلیوگرم -فشار خون بالا (فشار خون: mmHg 90/140) -وزن پایین هنگام تولد -اختلال تست تحمل گلوکز -سندرم تخمدان پلی کیستیک -استرس -رژیم غذایی و سیگار (واتکینز، 1377).

سابقه فامیلی: دیابت نوع 2 یک بیماری فامیلی است و استدلال های متقاعد کننده ای در حمایت از این موضوع وجود دارد. ارتباط ژنتیک با دیابت نوع 2 نسبت به ارتباط آن با دیابت نوع 1 قوی تر می باشد. عوامل ژنتیکی مهمی در بروز دیابت نوع 2 وجود دارند، با اینکه هنوز بسیاری از ژن های زمینه ساز ابتلا به دیابت شناخته نشده است ولی مشخص است که این بیماری پلی ژنتیک و چند عاملی می باشد. عوامل ژنتیکی متنوعی در استعداد ابتلا به این بیماری نقش دارند. فاکتورهای محیطی (نظیر تغذیه و فعالیت فیزیکی) نیز در بروز فنوتیپی آن موثر هستند. میزان بروز همزمان دیابت نوع 2 در دوقلوهای یکسان بین 0 تا 90 درصد است و اگر یکی از آنها مبتلا به دیابت قرار دارند احتمال ابتلای دیگری 50 درصد می باشد. همچنین در میان افراد چاق با والدین دیابتی شیوع دیابت نوع 2 نسبت به افرادی که والدین دیابتی ندارند، بالاتر است. اگر هر یک از والدین مبتلا به دیابت نوع 2 باشند، خطر بروز بیماری در فرزندان 20% است و اگر هر دو والدین مبتلا باشند خطر بروز بیماری به 40% میرسد (لوی ، 1999)

چاقی: ارتباط بین چاقی و دیابت نوع 2 به علت بسیاری از فاکتورهای هتروژن ، پیچیده و گیج کننده است. با این وجود مطالعات مختلف نشان داده اند که چاقی در ایجاد بیماری دیابت نوع 2 نقش دارد. به طور کلی پذیرفته شده که چاقی قطعاً مسئول ظاهر شدن بیماری در افرادی است که از لحاظ ژنتیکی مستعد هستند. سازمان بهداشت جهانی در سال 1980 بیان کرد، چاقی قوی ترین ریسک فاکتور دیابت نوع2 است. در یک مطالعه پس از 14 سال پیگیری دیده شد ریسک تجمعی ایجاد دیابت نوع 2 در خانم های چاق 30 تا 55 ساله بیش از 40 برابر خانم های لاغر (نمایه توده بدنی بیش از 22 کیلوگرم) است. در مطالعه دیگری تخمین زده شد که در صورتیکه بیماران دارای نمایه توده بدنی کمتر از 25 بودند 64% آقایان و 77% خانم های دیابتی نوع 2 می توانستند از دیابت پیشگیری کنند (واتکینز، 1377).

سن: شیوع دیابت در افراد بالای 65 سال از 9/8تا 6/16 تخمین زده شده به طوری که در یک مطالعه شیوع دیابت در افراد 30 تا 39 سال 5/3% و شیوع آن در افراد 70 تا 79 سال 4/10 درصد بوده و این بدان علت است که با افزایش سن فرد دچار کاهش فعالیت فیزیکی و افزایش وزن می شود. که این حالت باعث کاهش فعالیت انسولین بدن شده و مقاومت به انسولین ایجاد می کند. مطالعه ای در کانادا نشان داد که شیوع دیابت در کسانی که سن بالای 65 سال دارند 3 برابر کسانی است که سن 65-35 سال دارند (اردکانی و همکاران، 1384). پیشداد در مطالعه ای در سال 1995 سن بروز دیابت را در جنوب ایران بین سنین 18 تا 82 سال و میانگین 6/45 گزارش کرد این سن جهت خانم ها 3/44 می باشد که از نظر آماری تفاوتی بین این دیده نمی شود نسبت به خانم ها به آقایان 25/1 به 1 می باشد (پیشداد، 1995).

نژاد: شیوع دیابت در میان گروه های نژادی به طور قابل توجهی متفاوت است. در مطالعه سازمان بهداشت جهانی در سال 1993 که در بین سالهای 1991-1976 بر روی 150 هزار نفر در 32 کشور جهان صورت گرفت بیشترین میزان بروز در نژاد پیما در آریزونا گزارش شده، و بیشترین میزان بروز اختلال تحمل گلوکز در خانمهای مسلمان آسیایی مقیم تانزانیا گزارش شده است (32 درصد) و کلاً میزان اختلال تحمل گلوکز در بین خانم ها بیشتر بوده است (سیادتان، 1386).

سایر عوامل خطر به طور اختصار بدین شرح است:

خطر پیشرفت دیابت در بیماران با فشار خون بیشتر می باشد. فشار خون می تواند یک نشانه زودرس مقاومت به انسولین به علت چاقی مرکزی باشد. وزن کم هنگام تولد نیز می تواند یک عامل خطر در پیدایش دیابت نوع 2 باشد. نوزدانی که در هنگام تولد کوچک یا لاغر هستند دارای اختلال نسبی تحمل گلوکز و متعاقب آن مستعد افزایش شیوع دیابت نوع 2 می باشند، تخمین زده شده که 35 تا 50 درصد خانم های مبتلا به سندرم پلی کیستیک تست تحمل گلوکز مختل دارند و تا سن 30 سالگی مبتلا به دیابت می شوند که می تواند به عنوان پیامد مقاومت به انسولین باشد.

ادامه دارد ...