دیدگاه های مرتبط با اهمالکاری در یک طیف خوشبینانه تا بدبینانه قرار دارند. از یکسو طرفداران دیدگاه های خوشبینانه، مدعیاند که ویژگیهایی مانند رفتار، شناخت و انگیزش عامل مهم بروز اهمالکاری است.

پیشینه داخلی و خارجی:
دارد
منابع فارسی:
دارد
منابع لاتین:
دارد
نوع فایل:
Word قابل ویرایش
تعداد صفحه:
31

دیدگاه های مرتبط با اهمالکاری در یک طیف خوشبینانه تا بدبینانه قرار دارند. از یکسو طرفداران دیدگاه های خوشبینانه، مدعیاند که ویژگیهایی مانند رفتار، شناخت و انگیزش عامل مهم بروز اهمالکاری است. و از سویی دیگر، طرفداران دیدگاه بدبینانه اهمالکاری، بر نوعی عادت یا اختلال شخصیتی تأکید دارند.فراری و همکاران، (1995).اینک به توضیح دیدگاه و نظریات عمده و مهم در مورد اهمالکاری میپردازیم:

اهمالکاری به عنوان یک مسئله رفتاری

رفتارگرایان برای تبیین اهمالکاری تحصیلی، شرطیسازی عاملی و نظريه تقویت را پیشنهاد داده. و بر این نکته تأکید دارند که اهمالکاری حاصل ارتباط بین پیامدهای مثبت رفتار است (فراری و همکاران، 1995)؛ بنابراین، طرفداران این دیدگاه اهمالکاری را بر حسب برخورداری یا عدم برخورداری افراد از پاداش و مشوقها تبیین میکنند.آنها به سخن دیگر، در این دیدگاه اهمالکاری به دلیل تنبلی افراد نیست، بلکه، اهمالکاری از آن جهت صورت میگیردکه افراد سهلانگار علاقمند بهانجام فعالیت دیگری هستند (برایودی ،1980، بهنقل از دیویس، 1999).

درهمین راستا، مـدعی هستند که سهلانگاران به فعـالیتها و تکالـیف دیگری مشغول میشوند؛ بنابراین، برای کاهش اهمالکاری بایستی انگیزه افراد برای انجام تکالیف را افزایش داد. در این دیدگاه هدف از درمان اهمالکاری، کاهش نسبت به درصد زمان و افزایش نسبت به درصد مطالعه یا فعالیت در افراد مبتلا به اهمالکاری میباشد و برای کاهش از روشهایی مانند الگوسازی، شرطیسازی و فنون برنامهریزی استفاده میشود(به نقل از استیل، 2007).

اهمالکاری به عنوان یک مسئله شناختی

روانشناسان و مشاورینی که اهمالکاری را به عنوان یک مسئله شناختی مینگرند، معتقدند که افراد به دلیل افکار و باورهای غلط در مورد چگونگی شرایط و نتایج فعالیتها، اهمالکاری میکنند. اصطلاح "رمز اهمالکاری" را بدینصورت تعبیر کردهاند:" افرادیکه انجام کار را آسان و بدون تلاش، اما کامل و ایدهآل در زمینه های مختلف، انتظارداشته و ضمنا آستانه پایین درتحمل وناکامی وانجام کارنشان میدهند".ویژگی رایج در چنین باورهایی غیرمنطقی بودن آنهاست؛ بنابراین، هدف درمان های شناختی، تغییر "رمز اهمالکاری" است.

اهمالکاری به عنوان یک مسئله انگیزشی

ازاین منظر، اهمالکاری به دلیل تنبلی یا بی انگیزگی صورت نمیپذیرد؛ بلکه از آن جهت صورت میگیرد که افراد سهلانگار علاقه به فعالیتهای دیگری به غیر از تکلیفی که برای آنها در نظر گرفته شده، دارند. برای مثال، از اینمنظر، اهمالکاری دریک موقعیت تحصیلی به این معنا است که فشار انگیزشی مطالعه کمتراز فشار انگیزشی سایرافکار در آن موقعیت میباشد. نتیجه این فرایند، رفتار تأخیری در زمینه مطالعه میباشد. به عبارت دیگر، طرفداران این نظریه از جمله دلایل عمده اهمالکاری را دشواری تکلیف و تنفر از انجام تکلیف میدانند

ازطرفی، طرفداران این نظریه، دلایل عمده اهمالکاری تحصیلی را بدین صورت عنوان نمودهاند: - ارزش نسبتا پایین تکالیف درازمدت. - انتظار نسبتا پایین افراد سهلانگار درانجام این تکالیف بصورت موفقیت آمیز. - تأخیر نسبتا طولانی در ارائه جایزه برای انجام تکالیف دراز مدت. - حساسیت نسبتا بالای افراد سهلانگار نسبت به تأخیر در جایزه(به نقل از سواری، 1387).

نظریه خود ارزشی

طرفداران این دیدگاه معتقدند که فرد به خاطر اثبات توانمندیها و ارزشهای خود و نیز به منظور حمایت از خود انگارهاش به اهمالکاری متوسل میشود(بورکا و یان ، 1982). در این زمینه بورکا و یان(1982) میگویند: "عملکرد افراد بیانگر تواناییهایشان میباشد و این توانایی نیز بیانگر خود ارزشی است".و طی مطالعهای به این نتیجه رسیدند که سهلانگاران، عزتنفس پایینی دارند و انجام تکالیف را به تأخیر میاندازند؛ زیرا، آنها توانایی انجام تکالیف بطور موفقیتآمیز را باور ندارند. در همین رابطه فراری(2000) طی مطالعهای نشان دادند که خودارزشی با اهمالکاری همبستگی دارد.

نظریه مدیریت زمان

با استناد به پژوهشهاي انجام شده، ضعف مدیریت زمان یکی از ویژگیهای اهمالکاران است. بر اساس مطالعات پژوهشگران، دانشآموزانی که تخمین درستی از زمان مورد نیاز برای انجام تکالیفشان را ندارند، نسبت به دانشآموزانی که توانایی بیشتری در محاسبه کردن زمان مورد نیاز برای انجام و تکمیل صحیـح و مطلوب یک تکلیف دارند، به احتمال بیشـتری به اهمالکاری دچار میشوند. و معتقد است که اهمالکاری از هر نوعی که باشد یکی از مشکلات عمده مدیریت زمان میباشد. به عبارت دیگر، برآورد نادرست از زمان برای تکمیل تکالیف و یا وظایف از دیگر ویژگیهای اهمالکاران است.

در این راستا، مک کاون، پتزل و راپرت، (1986) نیز اظهار داشتند که مشکل عمده سهلانگاران، ناتوانی در برآورد دقیق و صحیح از زمان مورد نیاز برای انجام تکالیف است؛به طوریکه، افراد سهلانگار معمولاً زمان کمتری را برای انجام فعالیتهای خود تخمین میزنند و بطور غیر واقعی در مورد توان انجام وظایف تحصیلی خود خوشبین هستند و در کنترل ادراک زمان ضعیف عمل میکنند و دلیل اهمالکاری آنان این است که تصور درستی از زمان مورد نیاز برای انجام تکالیفشان را ندارند.